وای چرا تو این زمونه شدم قربونیه عشق اسیر روزگارم

او دو چشمای نازش می شین تو کتابم

شبا وقتی می خوابم می بینمش تو خوابم

براش نامه نوشتم , قشنگ و عاشقونه نوشتم با دو چشماش منو کرده دیوونه

خدا چرا عاشق شدم من دیگه از دست این دل یه شب آروم ندارم

وای چرا تو این زمونه شدم قربونیه عشق اسیر روزگارم

زندگی

       چون گل سرخی است  پر از برگ و پر از عطر و پر از خار

يادمان باشد اگر گل چيديم

عطر و خار و گل و برگ همه همسايه ديوار به ديوار همند

در مشرق عشق دشت خورشيد تويي

در باغ نگاه ياس اميد تـويـي

در بين هزار پونه آنكس كه مرا

چون روح نسيم زود فهميد تويي

روزگار نامردی در این شهر غریب غوغا می کند .

امیدوارم تمام عاشقای دنیا به هم برسن .